به یادبود رینگ، قسمت اول به قلم #امیر_رنجی

نویسنده و گردآورنده: امیر رنجی

اگر از هر علاقه‌مند جدی بوکس در هر نقطه جهان بخواهید نام چند سالن ماندگار تاریخ این ورزش را بر زبان بیاورد، بی‌تردید یکی از نخستین نام‌ها Madison Square Garden خواهد بود؛ سالنی که بیش از یک قرن است در حافظه جمعی بوکس جهان جای دارد.

اما آیا مدیسون اسکوئر گاردن از همان روز نخست، خانه بوکس بود؟

پاسخ منفی است.

یکی از رایج‌ترین اشتباهاتی که حتی در برخی مطالب انگلیسی نیز دیده می‌شود، این است که تاریخ MSG را با تاریخ بوکس در MSG یکی می‌دانند؛ در حالی که این دو، دو روایت متفاوت‌اند.

تاریخ مدیسون اسکوئر گاردن از ۱۸۷۹ آغاز می‌شود، اما تبدیل شدن آن به مهم‌ترین صحنه بوکس حرفه‌ای جهان، سال‌ها بعد و در حاصل تحولات اقتصادی، اجتماعی و مدیریتی رخ داد.

محلی که در زمان حاضر با نام مدیسون اسکوئر گاردن می‌شناسیم، در ابتدا اصلاً برای ورزش ساخته نشده بود.

این مکان در دهه ۱۸۷۰ یک اتمامه قدیمی راه‌آهن بود که پس از متروکه شدن، به فضای برگزاری نمایش‌ها و گردهمایی‌های عمومی تبدیل شد. بعدها نام آن به «Madison Square Garden» تغییر یافت و به‌تدریج میزبان نمایش‌های سیرک، اپرا، همایش‌های سیاسی، مسابقات دوچرخه‌سواری، نمایش اسب، کشتی و البته مسابقات بوکس شد.

در آن دوران، بوکس تنها یکی از ده‌ها برنامه‌ای بود که در این مجموعه برگزار می‌شد؛ نه مهم‌ترین آنها.

نکته‌ای که بسیاری از علاقه‌مندان بوکس از آن بی‌اطلاع هستند، این است که مدیسون اسکوئر گاردن در روز جاریی، چهارمین سالن با این نام است.

بنابراین، وقتی از «تاریخ MSG» حرف می‌زنیم، در واقع درباره چهار ساختمان متفاوت سخن می‌گوییم که تنها نام مشترکی دارند.

اگر بخواهیم فقط یک نفر را به‌عنوان معمار جایگاه تاریخی MSG در بوکس معرفی کنیم، بدون تردید باید از Tex Rickard نام ببریم.

ریکارد، یک مروج مسابقات بوکس بود؛ اما او فقط مسابقه برگزار نمی‌کرد. او نگاه تازه‌ای به این ورزش داشت.

در روزگاری که بسیاری هنوز بوکس را ورزشی خشن و حاشیه‌ای می‌دانستند، ریکارد فهمید که اگر مسابقه‌ای خوب، قهرمانی بزرگ و سالنی باشکوه کنار هم قرار بگیرند، خروجی فقط یک مسابقه نخواهد بود؛ بلکه یک «رویداد» خلق می‌شود.

همین نگاه، بعدها مسیر بوکس حرفه‌ای را تغییر داد. ریکارد با جذب سرمایه‌گذاران، ساخت سومین مدیسون اسکوئر گاردن را پیش برد و آن را به مرکزی برای بزرگ‌ترین رویدادهای ورزشی آمریکا تبدیل کرد. بسیاری از مورخان ورزش، او را از پایه‌گذاران مدل مدرن پروموشن بوکس می‌دانند.

سؤال مهمی که باید از خود بپرسیم این است که چرا نه شیکاگو، نه بوستون و نه فیلادلفیا؛ بلکه نیویورک به مرکز بوکس جهان تبدیل شد؟

پاسخ را باید بیرون از رینگ جست‌وجو کرد.

در آغاز قرن بیستم، نیویورک پایتخت اقتصادی و رسانه‌ای آمریکا بود. بزرگ‌ترین روزنامه‌ها، خبرگزاری‌ها، ناشران و سرمایه‌گذاران در این شهر فعالیت می‌کردند. پیروزی در نیویورک، فقط یک برد ورزشی نبود؛ بلکه راهی برای دیده شدن در سراسر آمریکا و حتی جهان به شمار می‌رفت. همین تمرکز رسانه و سرمایه، به‌تدریج مدیسون اسکوئر گاردن را به مهم‌ترین ویترین بوکس حرفه‌ای تبدیل کرد.

تا اواسط دهه ۱۹۲۰، بذر آنچه بعدها «تاریخ بزرگ MSG» نام گرفت، کاشته شده بود.

اما هنوز خبری از نام‌هایی مانند محمد علی، جو فریزر، شوگر ری رابینسون یا مایک تایسون نبود.

آن روزها، مدیسون اسکوئر گاردن تازه در حال ساختن اعتباری بود که نسل‌های بعدی قهرمانان، آن را به اوج رساندند.

در قسمت بعد خواهیم دید که چگونه تِکس ریکارد با ساخت سومین مدیسون اسکوئر گاردن، نه‌تنها سرنوشت یک سالن، بلکه مسیر بوکس حرفه‌ای جهان را دگرگون کرد؛ سالنی که خیلی زود به مقصدی تبدیل شد که هر قهرمانی آرزو داشت نامش روی تابلوهای نورانی آن نقش ببندد...

ادامه دارد...